Louis Couperus (1863-1923)

Biografie | Bibliografie


Louis Couperus wordt door velen beschouwd als een van de grootste schrijvers die Nederland heeft voortgebracht. Zijn inmiddels klassiek geworden oeuvre geeft een meesterlijk beeld van de fascinerende wereld rond 1900. In zijn romans en verhalen vereeuwigde hij de stormachtige ontwikkelingen in het politieke, maatschappelijke en culturele leven van het fin de siècle.


Veelzijdig

Couperus is een auteur met vele gezichten. Zijn veelzijdigheid is net zo indrukwekkend als de omvang van zijn oeuvre. Met een onuitputtelijke fantasie, werkkracht en stilistische variëteit schreef hij psychologische, mythologische en historische romans, verhalen, sprookjes en gedichten. In zijn reisbeschrijvingen en feuilletons toont hij zich bovendien als een scherp observerend journalist.
Ondanks dat Couperus zich niet wenste te beperken tot één genre of stijl, wordt zijn werk gekenmerkt door een aantal thema’s dat zijn oeuvre een hecht karakter verleent, zoals het noodlot, het tragische voorgevoel en het verval.


Het noodlot

De fatale macht van het noodlot manifesteert zich in zijn werk zowel ‘intern’ (als karaktertrek of temperament van het personage: je bent door aanleg wie je bent en je kunt daar niets aan veranderen) als ‘extern’; als een onbegrepen, onkenbare, mysterieuze, soms ook bovenwereldlijke macht, waartegen een individu (of generatie, cultuur of tijdperk) in laatste instantie geen verweer heeft. Het noodlot als bepalende macht is steeds op meerdere niveaus in Couperus’ oeuvre werkzaam; niet alleen de personages (en soms ook de vertelinstantie) denken en spreken over het noodlot (vaak in de vorm van angstige voorgevoelens), ook op een meer abstract niveau komen gebeurtenissen in een fataal daglicht te staan. Bijvoorbeeld door middel van noodlotspersonages (personages die als belichaming van het noodlot worden opgevoerd), symboliek en suggestieve vooruitwijzingen.


Troostende schoonheid

Hoewel Couperus zijn werk schreef vanuit een fundamenteel pessimistische levensvisie, biedt hij zijn personages en lezers een ‘vluchtweg’ aan: in plaats van zich te pijnigen met de grote levensvragen (die toch niet zijn op te lossen) doet de mens er beter aan zijn nietigheid en de zinloosheid van het bestaan te accepteren en zich te richten op het ‘nu’ (het ‘Pluk de dag’-motief), op wat het heden hem aan troostende schoonheid kan bieden.

 

Facebooktwittergoogle_plusFacebooktwittergoogle_plus

Anderen over Couperus

'De sterkste eigenschap van de Nederlanders, hun critische zin, is tegelijk ook hun onverdragelijkste omdat zij zonder grootmoedigheid is; en ook van Couperus zijn de fouten twintig keer uitgerekend en nageteld en telkens vond men er meer: zijn fatalisme, zijn hedonisme, zijn heidendom, zijn oosterse praalzucht - en inderdaad, áls dat fouten zijn, heeft hij die fouten gehad. Hij had zelfs talrijke fouten en hij kwam er open voor uit, met de halfbevreesde zelfironie van een man die weet dat het een hachelijk ding is in de hollandse kou royaal in zijn hemd te gaan staan.' ~ H. Marsman

Meer citaten over Couperus